Λέει ο άλλος:
«θα είναι το τελευταίο σας Πάσχα»
και εσύ συνεχίζεις να μιλάς για «εμπιστοσύνη»,
Αυτό δεν είναι πολιτική, Είναι Πολιτική Ψυχασθένεια.
Όταν φτάνει η 25η Μαρτίου:
η εξέγερση έχει ήδη ξεκινήσει
πόλεις έχουν ήδη καταληφθεί
επιχειρήσεις βρίσκονται σε εξέλιξη
Η 25η Μαρτίου καθιερώθηκε ως σύμβολο.
Στην πράξη, όμως
Δεν ήταν η αρχή – Ήταν η κατάληξη.
Η κατάληξη μιας πορείας που είχε ήδη ξεκινήσει.
Μιας δοκιμασίας που έφτανε στο τέλος της.
Της μοίρας ενός Γένους που αναζητούσε τη λύτρωσή του.
Πηγή: https://ellada.cy Ταξίδι στη Μόρφου, τον παράδεισο της παιδικής μας ηλικίας Να θυμηθούμε πρέπει και να μην ξεχάσουμε ποτέ. Να αγαπήσουμε τον τόπο μας πρέπει, με αγάπη μεγάλη που θα μας οδηγήσει και στο καθήκον μας. Για να καταξιωθούμε σαν Έλληνες και σαν Χριστιανοί. Πρέπει να αναβαπτισθούμε στην Ελληνική κληρονομική μας αρχοντιά και να αναδυθούμε
Ώρα 5:30 π.μ. – 28 Οκτωβρίου 1940. Τα πρώτα ιταλικά πυροβόλα βροντούν στα σύνορα. Η εισβολή αρχίζει από την Ήπειρο. Η Μεραρχία «Τζούλια» των αλπινιστών περνά το ποτάμι του Σαρανταπόρου και κατευθύνεται προς το Μέτσοβο και την Πίνδο. O Υποστράτηγος Κατσιμήτρος έχει ήδη δώσει εντολή: «Θα αμυνθούμε επί τόπου. Καμία υποχώρηση. Τα σύνορα είναι η τελευταία γραμμή άμυνας» ….
Η Ιστορία δεν χρειάζεται πάντα όπλα, κανόνια και στρατούς για να γραφτεί.
Κάποτε αρκεί ένας λαός που απλά δεν αντέχει άλλο.
Ένας λαός, με Πόθο να Ανήκει και θέληση να διεκδικήσει την κληρονομιά του.
Ένας λαός έτοιμος να ανάψει το φως του.
21 Οκτωβρίου 1931. Η Κύπρος, ανάβει το Φως της με Φωτιά.
«Είχα την τύχη και την τιμή να διοικήσω άνδρες που δεν λύγισαν, που δεν σκέφτηκαν την υποχώρηση όσο υπήρχε σφαίρα στο όπλο τους.
Δεν τους διέταξα να μείνουν· έμειναν μόνοι τους.
Είδα στρατιώτες να γυρίζουν πίσω, να παίρνουν τις θέσεις των πεσόντων χωρίς να τους το πει κανείς.
Είδα να πολεμούν δίχως ελπίδα, μόνο για την τιμή τους και για να κερδίσουν λίγα λεπτά για τους συντρόφους τους που υποχωρούσαν.
Ήταν τιμή μου που υπήρξα διοικητής αυτών των ανδρών.»
– Ανχης Π. Σταυρουλόπουλος, Διοικητής ΕΛΔΥΚ
Πορεύσου όπου Λαχταράς Σολωμέ.Πορεύσου όπου Λαχταράς Ισαάκ.Ελεύθερος όπως αγαπάς. Τάσος Ισαάκ – Σολωμός ΣολωμούΔύο ξαδέλφια. Δύο Ήρωες.Μία Σημαία. Μία Πατρίδα. Δεν κρατούσαν Σπαθί.Δεν είχαν τίτλους.Δυο Νέοι ήταν, ξαδέλφια, Με μια Μοτοσυκλέτα και το Δίκιο τους. Δεν πήγαν να σκοτώσουν. Ούτε να Δοξαστούν.Να φωνάξουν ήθελαν, Για Δίκαιο, για Πατρίδα, για Ελευθερία. Ο Τάσος Ισαάκ Δεν πρόλαβε
